نامتناهی

از هر منظری به قضیه جنگ نگاه کنیم، اتفاق ناخوشايند و شومي مي باشد. بدتر اينكه هميشه عده اي بيگناه و مظلوم در اين بين قرباني مي شوند. قرباني ثروت طلبي و قدرت طلبي عده اي سياست باز كلاش كه جز منافع شخصي و گروهي خود براي چيزي ارزش قائل نيستند. قضيه مردم غزه هم در اين قالب مي گنجد. مردمي بي دفاع و مظلوم كه بايد روزانه شاهد باراني از گلوله و بمب باشند. حالا بماند اين ماجراها چه تاثيري در روحيه بچه هاي آنها دارد. نه تنها مردم غزه كه مردم هر سرزميني كه شاهد جنگ و كشتار باشند دچار چنين وضعيتي هستند.

در اين بين چه قدر زبوني مي خواهد كه در ويلاها و كاخ هاي خود مي نشينند و براي سرنوشت اين بيگناهان برنامه ريزي مي كنند.چقدر بي شرمي مي خواهد كه به قطعنامه ها و بيانيه هاي مراكز بين المللي در مورد پايان جنگ اعتنايي نمي كنند. به اميد روزي كه صلح و آرامش در سراسر جهان برقرار شود و سياست بازان از هر گروه و قومي خود طعمه اهداف شوم خودشان شوند نه عده اي بيگناه كه حقشان زندگي آرام است.

به قول احمد شاملو:

ياران ناشناخته ام

چون اختران سوخته

چندان به خاك تيره فرو ريختند سرد

                                                   كه گفتي

ديگر

      زمين

              هميشه

                          شبي بي ستاره ماند.....

....

((-آهاي

اين خون صبحگاه است گويي به سنگفرش

كاينگونه مي تپد دل خورشيد

در قطره هاي آن...

از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد

خون را به سنگفرش ببينيد!

خون را به سنگفرش

ببينيد!

خون را

به سنگفرش ...))